travel

travel

 organische fruitgaard

organische fruitgaard

DE ORGANISCHE TUIN VAN EDEN // Als we Kusadasi achter ons laten en de bergen intrekken, valt meteen op hoe vruchtbaar de streek is. We zien afwisselend groene valleien vol olijfboomgaarden, hellingen met wijnranken en fruitboomgaarden vol rijp fruit. Overal hangt de zoete geur van vijgen en de kust lijkt meteen ver weg. We passeren dorpjes waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan en waar inwoners hun eigen teelt met veel liefde verkopen langs de weg. In Kirazli-Köy, het kersendorp, worden in het voorjaar, als de bloesems rijkelijk bloeien, tal van festivals georganiseerd om de kers te eren. Helaas valt er in september geen bloesem meer te bespeuren maar er valt nog genoeg te proeven in deze streek.

Organisch is hier geen hip modewoord maar een essentieel onderdeel van de Turkse landbouw. Granaatappels barsten letterlijk open aan de bomen, kweeperen smeken om in jam omgetoverd te worden en de druiven smaken heerlijk zoet.

 bayrami

bayrami

BAYRAMI, HET OFFERFEEST // In het dorp is het een drukte van jewelste, we treffen de inwoners tijdens hun Bayrami, het belangrijkste religieuze feest van het jaar. In Turkije wordt tegenwoordig vaker geld gedoneerd aan een goed doel in plaats van een schaap of een geit groot te brengen en te slachten, maar hier op het platteland zijn tradities iets om in ere te houden. Overal lopen kinderen in chique kleren rond met snoep en geld, zo worden ze speels omgekocht om flink te zijn. Familieleden die zijn verhuisd of kinderen die elders studeren...tijdens Bayrami komt iedereen terug samen in het geboortedorp van de vader. We botsen op geiten en schapen die gedwee wachten om geslacht te worden en lopen een tuin in waar net een schaap wordt gevild. We durven niet goed kijken maar het blijkt een pak minder bloederig dan verwacht. Tegen een fotogenieke achtergrond van druivenranken helpt de hele familie om het schaap te slachten en te verdelen. Want daar draait Bayrami rond;  de opbrengst verdelen onder het eigen gezin, de buren en de armen van het dorp.

Overal ruik je de geur van houtvuren die worden aangestoken en waarop het vlees meteen wordt gegrild, veelal de taak van de moeder. We mogen her en der proeven en bij een andere familie krijgen we straffe koffie en mierzoete baklava voorgeschoteld. Wat een feest, wat een gastvrijheid!

 Karina restaurant

Karina restaurant

DE TURKSE GASTRONOMIE, EEN KEUKEN VOL SMAAK // Ik moet eerlijk toegeven dat ik weinig notie had van de Turkse keuken. Verder dan baklava, Turks fruit en Döner kebab kwam ik niet. De Turkse keuken ontdekken in al zijn geuren en kleuren is een echte openbaring en met honger van tafel gaan blijkt al snel onmogelijk! Eigenlijk kan je hier overal goed eten, zelfs het meest simpele restaurantje in het kleinste dorpje serveert je gegarandeerd een bord vol lokale groenten, vlees van eigen kweek of vers gevangen vis.

De gastronomie in deze regio heeft veel behouden van zijn Ottomaanse roots. Die was indertijd zo geavanceerd dat ze maar weinig buitenlandse invloeden kende en dus heel puur bleef. Olijfolie is een basisingrediënt en er is zelfs een museum aan gewijd.. De olijfolie die je hier kan kopen is nog volgens de oude stone crush-dry methode geoogst. In het nabijgelegen restaurant eet je voortreffelijk, alles van eigen bodem of kweek en organisch natuurlijk. Het indrukwekkende bladerdak krijg je er gratis bij! Probeer er eens een vergeperst sapje van zwarte moerbei; apart en tjokvol anti-oxydanten.

 organisch restaurant bij het olijfoliemuseum

organisch restaurant bij het olijfoliemuseum

Verser-dan-verse vis moet je gaan proeven in het Nationaal Park Millipark, aan een doodlopende weg tussen de locals in het Karina restaurant. De vis op je bord wordt gevangen door lokale vissers en wat is er lekkerder dan die te verorberen met je voetjes in het strandzand en met het ruisen van de zee in je oren? Weinig, kan ik je verzekeren! Alhoewel ,de calamari waren anders ook ongeëvenaard lekker en de mezze een absolute must. Een lokaal biertje erbij en het werd stil aan tafel.

Alcohol is in deze streek overal vrij te verkrijgen, in tegenstelling tot andere regio's in Turkije, maar wijn is een redelijk nieuw fenomeen. De lokale wijnen die we drinken zijn nu niet meteen om over naar huis te schrijven, maar enkele dappere Turken wagen zich aan gevorderde wijnbouw. Een bezoek aan de Seven Sages Winery, in de heuvels rond Kusadasi, leert dat het bepaald niet evident is om hier druiven in wijn om te toveren. De regering legt allerlei regeltjes op en heft de vreemdste taxen om wijnbouw te ontmoedigen, maar sommigen zetten koppig hun strijd voort.

De wijnstokken worden uit Frankrijk geïmporteerd en doen het prima op de kiezelachtige ondergrond. De wijnen smaken voortreffelijk en kunnen gerust concurreren met hun Europese varianten. 

 Sirince

Sirince

Als je interesse eerder uitgaat naar fruitwijnen, dan moet je zeker Sirince bezoeken. De weg ernaartoe slingert door dalen en valleien vol wijngaarden en fruitbomen en het dorp is schitterend gelegen tegen een bergflank. Het is er meestal over de koppen lopen maar toch hangt hier een authentieke sfeer. Je kan er heerlijk lunchen of dineren in het Artemis restaurant met zijn prachtige binnentuin en zicht op de weelderige heuvels. De wijnen waar dit dorp zo gekend voor is, kan je overal proeven en in de winkeltjes die de straten omzomen kan je leuke hebbedingen scoren. Sirince betekent letterlijk “mooi” in het Turks en dat is het minste wat je van dit vruchtbare dorp kan zeggen! 

 Celsus library

Celsus library

EFEZE, EEN ABSOLUTE MUST // Met duizenden archeologische sites verspreid over het land is Turkije een echte schatkamer voor geschiedenisliefhebbers. Efeze is daar een schitterend voorbeeld van; Grieken, Romeinen, Egyptenaren, Joden...ze leefden hier allemaal op één of ander tijdstip in een ver verleden. John Turtlewood ontdekte de site in 1826 en naar het schijnt is slechts 10-15% opgegraven. Er valt dus nog veel te ontdekken! Unesco voegde Efeze in juni 2016 toe aan haar wereld-erfgoedlijst, wat rijkelijk laat is voor dit mooie stuk wereldgeschiedenis dat beter bewaard is gebleven dan het oude Rome!

Efeze bezoeken is als reizen in de tijd. Je kan je heel goed voorstellen hoe het leven er hier uitzag zo'n dikke 2000 jaar geleden in de gloriedagen van de Griekse en Romeinse tijd. Het was een stad die qua pracht en praal, kunst en cultuur, een voorbeeld stelde voor alle andere steden uit die tijd. Indertijd aan de kust gelegen, was het een belangrijk havenstad die een vruchtbare vallei controleerde op de route naar het westen. Hierdoor vormde ze een echt kruispunt tussen beschavingen uit oost en west.

 

 Efeze

Efeze

 

Een goede gids is hier goud waard;  hij wijst je op allerlei symbolen die je anders over het hoofd zou zien zoals Joodse kandelaars, dokterssymbolen, een bordspel uitgehouwen in marmer. Bij het verlaten van Efeze passeer je de obligate toeristenwinkeltjes met prullaria maar zoek liever naar de oude man die vijgen uit eigen tuin verkoopt of naar de kerel die verse sapjes perst van appelsienen en granaatappels...overheerlijk na de zinderende hitte van Efeze.

 wensmuur bij The House of Mary

wensmuur bij The House of Mary

THE HOUSE OF MARY, EEN WAAR BEDEVAARDSOORD // Vlakbij Efeze ontdekken we nog een boeiende mix van culturen. The house of virgen Mary is een katholiek én islamitisch heiligdom en alleen daarom al de moeite waard. Moslims zien Jezus als een uit de maagd Maria geboren profeet en dat is de reden dat ze in de islam ook wordt gerespecteerd en vereerd. Volgens de overlevering zou Maria hier gewoond hebben na de kruisiging van Jezus. Het huisje is wat onooglijk maar de omgeving is prachtig en de mengelmoes van bezoekers uit de hele wereld is inspirerend. Ze drinken van heilige bronnen, steken kaarsen aan en schrijven hun wensen en gebeden neer op alles wat daarvoor kan dienen. Het is een fascinerend schouwspel om te zien hoe mensen met verschillende achtergronden naast elkaar wensen toevoegen aan de reeds overvolle wensmuur.

 Priëne

Priëne

PRIËNE, EEN MYTISCHE PLEK // Dit is zeker niet de best bewaarde stad maar toch een aanrader omwille van zijn unieke ligging tegen het Mykale gebergte, zijn vooruitstrevende stadsplanning en de rust. De straten liggen loodrecht op elkaar, wat ongezien was voor die tijd! Je kan er over de agora wandelen, een klein theater bezoeken en achteraan kan je stukken van de tempel van Athena bewonderen. Een aardbeving vernielde de tempel en ontelbare, massieve brokstukken liggen over een grote oppervlakte verspreid. Vijf zuilen heeft men terug rechtgezet en staan te pronken tegen de dramatische backdrop van het Mykale-gebergte. Deze plek heeft een mythische uitstraling net dankzij de chaos en de brokstukken, waardoor je je een klein beetje archeoloog waant en de site in gedachten terug bij elkaar puzzelt.

Turkije heeft mijn hart gestolen en heeft verrassend veel te bieden, zelfs voor de verwende reiziger. Neem dus zeker de moeite om je all-in hotel eens te verlaten en op ontdekking te gaan in het binnenland...je zal versteld staan van zoveel rijkdom!

© tekst en foto's Karen Van Winkel

Met dank aan Goodbye magazine.

architecture

architecture