architecture

architecture

laurenceblog13.jpg

CARTE BLANCHE II Niks herinnert nog aan de voormalige, saaie langgevelhoeve van weleer. Waar, zoals zo vaak het geval, al één en ander aan verbouwd bleek te zijn maar met bitter weinig gevoel voor smaak. Alles aan de binnenkant werd gestript en opengetrokken. Alle (15!) deurgaten verdwenen en de eerste eis voor de interieurarchitecten was openheid. Laurence: “Ik wilde echt dat je van de linkerkant van het huis helemaal kon doorkijken naar de andere kant. Een gevoel van constant contact was erg belangrijk voor ons.” De architecten hebben dit ingenieus opgelost door kijkgaten en nissen op onverwachte plaatsen in te passen. Laurence kreeg carte blanche van manlief en het is mooi om te zien dat het huis haar past als een goede jas na vijf jaar vertoeven.

laurenceblog14.jpg

CONTRAST II Wat meteen opvalt, is de sterke basis in wit, zwart en natuurlijk hout. En waar ze in haar werk als imago- en stijlcoach spreekt over accessoires, legt ze in haar interieur accenten om die basis op te smukken en te personaliseren. En dat mag serieus contrasteren in de vorm van fuchsiaroze zetels, Marokkaanse kussens en het uitgekiend etaleren van meubelen in empirestijl. 

laurenceblog11.jpg

EMPIRESTIJL II Ze bracht haar volledige jeugd door in de geërfde slaapkamer in notelaar van haar grootmoeder. Haar spreekwoordelijke volmacht bepaalde dat het bed, de spiegel, de kaptafel en een nachtkastje hun plekje verdienden in het verder strakke interieur. Ze blijken een prachtige fond voor het uitstallen van persoonlijke herinneringen, souvenirs en de uit de hand gelopen hobby van manlief: taxidermie. In de omringende weilanden lopen hun Ouessant-schapen, geiten en ezels rond. In de antieke knalroze chaise longue, ook een erfstuk, ligt Jean vaak naar zijn beestjes en voorbijvliegende vogels te kijken. Als er eentje een natuurlijke dood sterft, geeft hij het graag een ereplaats in hun huis. Hij leerde de kunst van de taxidermie en zette de gitzwarte raaf op die even een adempauze lijkt te nemen in de hoge nis in de woonkamer. Ook het prepareren van schedels zit hem ondertussen in de vingers en de schedel van Charlie het schaap is de eyecatcher op het empirenachtkastje. Toch een pak persoonlijker dan een kant-en-klare schedel van een arm schaap dat je nooit hebt gekend. 

laurenceblog10.jpg

KLASSIEKERS II Laurence investeert het liefst in klassiekers met een ziel én zonder houdbaarheidsdatum. De Eames-stoelen, het tedere porselein van PTZE, de oude houten tafels. De keuken moest dezelfde tijdloze uitstraling krijgen en mocht, in tegenstelling tot de rest van het witte huis, in gewaagd zwart. Het wengéhout is warm en strak tegelijk, de bleekhouten werkbladen vormen dan weer de link naar het lichte hout in de rest van het huis. 

laurenceblog16.jpg

TRAP ALS BLIKVANGER II De trap is een van Laurence’s favoriete ingrepen: “Zo centraal in het huis mocht de weg naar boven een echte blikvanger worden.” De strakke treden lijken ingepakt in losse panelen en leiden je naar de ouderlijke verdieping.

laurenceblog6.jpg

SLAAPKAMER II De oude balken kregen een fikse lik witte verf en op de overloop is het empirebed de ideale lees- plek. Laurence: “Over onze slaapkamer is het langst gediscussieerd. Uiteindelijk kozen we ervoor om slaap- en badkamer in één ruimte onder te brengen.” Kasten op maat kwamen er niet, alle kleren hangen netjes aan open rekken. Het stoort alleszins niet, ook omdat de ruimte er groot genoeg voor is. Het zwarte glas zorgt voor de nodige privacy maar belet niet dat je vanuit het bad naar de bomen aan de straatkant kunt liggen kijken. 

laurenceblog3.jpg

JUWELENLIJN II Aan de overkant van de slaapkamer stap je binnen in Laurence’s nette werkkamer met doorkijk naar de woonkamer beneden en op het groen buiten. Hier startte ze haar eigen juwelenlijn, Spread the love by LB,  opgedragen aan haar overleden zus Bénédicte.

laurencblog4.jpg

GUUST II Terug beneden vinden we bewoner nummer vijf, liggend op zijn favoriete plekje in de zon aan het raam. Golden retriever Guust, genoemd naar Laurence’s favoriete stripheld. Een zachtaardige loebas die constant naar aandacht hengelt en de enige die echt altijd blij is als de vrouw des huizes thuiskomt. Het is haar dikste en trouwste vriend en hij blendt waarachtig mooi met al dat natuurlijk hout in huis. Als we hem roepen om mee op de foto te gaan, gedraagt hij zich plotsklaps als een model met streken. Wat Laurence ook doet of vraagt, een arrogante blik of zijn stevige rug is het enige dat hij tevoorschijn wil toveren. Allesbehalve perfect wordt de foto maar wel oprecht echt en warm... net zoals Laurence en haar prachtige huis. 

laurenceblog7.jpg

© tekst en foto's Karen van Winkel

www.laurenceboxus.be

food

food

travel

travel