citytrip

citytrip

Een combinatie van twee dagen Fez en twee dagen Chefchaouen, dat was het plan. Ik was de blauwe stad op internet tegengekomen en voelde meteen :”Daar moet ik naartoe!”. Maar ik wilde ook naar Fez, het werd dus een duo-citytrip.

We landen in de luchthaven van Fez waar we een auto huren om meteen naar Chefchaouen te rijden, zonder gps want die viel duurder uit dan de prijs van de autohuur. Een keuze waar we nog spijt van zouden krijgen maar bon…we dachten ongeveer te weten waar Chefchaouen lag. Ongeveer is een ruim begrip, zeker in Marokko.

Zonder gps of Google maps rijden we weg van Fez en waar we een dor landschap verwacht hadden, lijken we de groene heuvels van Schotland in te rijden..een hele vruchtbare streek dus!

blog2.jpg
blog3.jpg
blog1.jpg

We doorkruisen levendige dorpjes in onze Dacia Duster en rijden geregeld verkeerd. Verdwalen is een groot woord maar we lijken wel rondjes te rijden en de dikke 200 km die we dienen af te leggen nemen veel meer tijd in beslag dan gehoopt. Een interessante rit, dat wel maar ik rijd toch liever recht op mijn doel af. Dat we bijgevolg een beetje haastig beginnen rijden, was ook de flitsende politie opgevallen. Niemand had hen zien staan, zij hadden ons wel zien rijden. Een fikse boete van 60€ aan ons been, we wisselen van chauffeur en rijden verder. Dit keer rijden we trager maar blijkbaar nog te snel volgens de geüniformeerde kerel langs de baan. Schoon pak aan en best vriendelijk maar de snoodaard stond zo verdekt opgesteld dat we ook deze gemist hadden. Het was zoeken naar de snelheidslimiet die op de baantjes tussen de dorpen van kracht was, duidelijke verkeersborden, daar houden ze hier niet van. En jawel, weer een boete, de helft van daarnet maar ook weer 30€ kwijt. Zou wel eens willen weten welke boete er staat op het uit een bestelwagen hangen met de deur open.

Het gevolg, we arriveren in een al donker Rif gebergte en dat is jammer want de aanblik van Chefchaouen dat tegen een bergflank aangebouwd ligt, moet de moeite zijn. De stad dankt haar naam aan die ligging tegen de bergwand die aan hoornen doet denken. Chefchaouen is Berbers voor Hoorn. Dat ultieme zicht is voor morgen.

De gebouwen in de stad worden blauwer en blauwer naarmate we het centrum naderen, we parkeren onze Dacia aan de rand van het stadje en gaan te voet op zoek naar onze riad Chérifa. Een knus en authentiek huis met verborgen hoekjes en kantjes.

blog4.jpg

Chefchaouen is niet groot en dineren in het Rif gebergte is niet fancy, modern of hip. Het is eerder rustiek en wat zwaardere bergkost, zo je wil. We komen terecht bij Casa Hassan, een gezellig restaurantje waar de haard aangenaam brandt. Het is begin maart en hier in het Rif gebergte wordt het behoorlijk fris als de zon ondergaat. We eten een prima couscous en kruipen op tijd ons bed in.

blog6.jpg

Chefchaouen, oftwel The Blue Pearl, is pas echt magisch in daglicht. Vanaf het moment dat we de deur van onze riad buiten stappen is het al blauw wat je ziet.

blog9.jpg

Van pasteltinten over indigo tot het felst mogelijke blauw, zelfs de straten zijn hier en daar opgesmukt. “Maar waarom blauw?” hoor ik je vragen.

het meest gefotografeerde steegje…

het meest gefotografeerde steegje…

Awel, daar zijn ze het niet over eens…er zijn een paar mogelijke verklaringen, ik zet ze even op een rijtje. Gedurende de vijftiende eeuw, tijdens de Spaanse Inquisitie, zochten Sefardische Joden onderdak in Chefchaouen. Ze verfden hun huizen poederblauw, wat de kleur van goddelijkheid is in het Judaïsme omdat het lucht en water vertegenwoordigt. Het verven van huizen zou, gecombineerd met het ophangen van gebedsdoeken, de stad beschermen. Een andere uitleg zou kunnen zijn dat het de insecten buiten houdt. De vreemdste uitleg wellicht is dat de stad blauw ziet omdat de oorspronkelijke bewoners blauwe ogen hadden en blauwe kleding droegen…lijkt me wat vergezocht. Wat ook de oorsprong is, het geeft deze heilige stad met 8 moskeeën een toeristische troef en een feeërieke uitstraling. Kleine tip : om niet te verdwalen in de medina is het handig om te weten dat als de straat ook ingekleurd is, deze doodlopend is.

blog7.jpg

Het centrale plein, Place Outa el Hammam, is een fijne plek om rond te wandelen en je neer te vleien op één van de vele terrassen tussen de thee-drinkende mannen. Of wandel eens door de kasbah en zijn mooie tuinen. Je hebt er door de kijkgaten prachtige zichten op de stad.

blog10.jpg
blog11.jpg

Aan de rand van het dorp komen we op een marktje terecht, altijd goed voor een portie couleur locale.

blog14.jpg

Achter de stad ontwaren we een steile klim omhoog, een pittige uitdaging in de middagzon. Het zicht over de stad is fenomenaal, een mix van het befaamde blauw en veel wit. Ze lijkt alle zonlicht te weerkaatsen, geen overbodige luxe tijdens hete zomermaanden lijkt me.

blog13.jpg

Blijf zeker niet alleen in het centrum van de stad hangen maar steek ook de rivier eens over. Mensen wassen er tapijten, vrouwen verzamelen er voor een ochtendbabbel. De sfeer hier is helemaal anders dan in de drukke, grotere steden. Mensen zijn op hun gemak, lijken zich nooit te haasten en zijn bijzonder vriendelijk. Zou het iets te maken kunnen hebben met het feit dat het Rif gebergte niet alleen bekend staat voor zijn schone bergtoppen maar ook voor zijn wietproductie? Marokko is wereldleider in het goedje en de bergen rondom Chefchaouen staan bekend voor de wietplantages.

IA3A2770-A.jpg

We wandelen een steile bergflank op en bevinden ons tussen velden met onbestemde jonge plantjes. Ik ken er niet genoeg van om het als wiet te bestempelen maar de kerels die we onderweg tegenkomen hebben duidelijk geen gras gerookt. Ze bieden je stuff aan maar best is ze gewoon te negeren…cannabis is ook hier illegaal al lijken de velden dat tegen te spreken. Geloof me, een enkeltje gevangenis lijkt me hier geen goed idee. Foto’s nemen was niet echt evident, in dit stukje Chefchaouen waren ze niet tuk op pottenkijkers. De dame op de foto schold me de huid vol…denk ik toch.

blog15.jpg

Twee dagen zijn voldoende om deze stad op mensenmaat te verkennen. Morgen rijden we terug richting Fez, hopelijk zonder boetes deze keer en recht op ons doel af.

*Je vliegt op ongeveer 3u naar Fez. Dat kan vanuit Charleroi of Eindhoven.Vanuit Fez is het 216 km naar Chefchaouen maar reken zeker langer dan 2u.

*Een geldig paspoort is vereist, een idkaart volstaat niet!

*In de stad kan je meestal enkel cash betalen, de lokale munt is Dirham. Geld afhalen kan op verschillende plaatsen.. In de moderne restaurants kan je overal met de kaart betalen. Vergeet bij je bank zeker niet je kaart te laten openstellen voor Marokko voor de duur van je verblijf!



































































on the road

on the road