Jan Pauwels

Van Agadir naar Marrakech // Het is heet in Marrakech, te heet voor de tijd van het jaar. Als bleke Vlaamse is het afzien maar Jan is duidelijk meer gewoon. Hij koos indertijd eerst voor Agadir, een kustplaats zuidelijker gelegen, als pleisterplaats voor Max & Jan en geeft toe dat het klimaat daar een stuk aangenamer is. Jan :"Altijd schijnt de zon, het is er nooit te warm of te koud. Maar het creatieve Marrakech bleef aan me trekken en omdat we enorm aan het uitbreiden zijn, beslisten we om te verkassen. En die hoge Marrakech-temperaturen? Ook die geraak je gewoon."

blog1.jpg

Jan begint de dag steevast met een groot glas koude Cécémel en een boke met choco. Als ik daar om moet lachen, zegt hij : "Vrienden noemen me een groot klein kind. En ik geef ze altijd gelijk, ik heb geen zin om op te groeien! Het leven is al zo serieus, ik zal -in mijn hoofd althans- altijd een klein jongetje blijven." Het is een groot deel van de charme van deze breedgeschouderde man; zijn onbevangen enthousiasme. Een écht ongeleid projectiel is Bubble, de puppy die hij redde van de straat. Een zot geval dat je niks kwalijk kunt nemen, zelfs als zij in haar joligheid iets waardevols omstoot of haar territorium te gretig afbakent.

blog4.jpg

Traditionele riad // Ik ben te gast in de riad, een traditionele Marokkaanse woning met een binnentuin, waar hij twee jaar geleden zijn intrek nam. Een riad perfect op maat; niet te groot, niet te klein, en in een heel mooi stuk van de medina. Na twee jaar draagt het al duidelijk de Jan-stempel. Mannelijk maar niet té, kleurrijk maar goed gedoseerd.

blog9.jpg

Ambachtslui // Marrakech blijkt een belangrijke bron van inspiratie en de ambachtslui in de medina leverden sterke staaltjes vakwerk af. Bijna alles liet Jan op maat maken en dat verschaft hem een uniek interieur. Afmetingen kloppen, wat niet altijd evident is in een woning met aparte proporties. De kamers liggen rondom de binnenplaats en zijn langer dan breed. Met de meubels op maat komen de ruimtes mooi tot hun recht. Zoals de koele binnentuin, rijkelijk gedecoreerd met planten, een traditionele fontein en een ellenlange salontafel. Ze definieert de plek zonder te domineren. En de tafel oogt licht, al is ze zwaar - ze werd uit staal gefabriceerd. De perfecte drager van mooie vondsten en lievelingsobjecten. De exotische planten in zwarte potten geven het geheel kleur en steken mooi af tegen de vele originele elementen. De houten deuren, de tegelvloer, de moulures... Ze zijn stille getuigen van hopelijk sprookjesachtige verhalen uit lang vervlogen tijden.

blog2.jpg

Bevallige weefsels // Dat bij Jan werk en privé door elkaar lopen is voor hem een evidentie, hij werkt altijd. Ook als hij thuis is. Her en der kom je modefoto's uit magazines tegen. Echte eyecatchers zijn de ingekaderde stoffen. Stukken met foutjes die de selectie voor het atelier niet haalden maar hier een ereplaats krijgen. Hij combineert ze op gevoel en ze lijken voor de ruimte gemaakt. De donkere versie oogt wat luguber maar is toch aantrekkelijk om naar te kijken, het fascineert. Het felgekleurde exemplaar op de overloop is een perfect canvas voor de designstoel en het strakke zwarte tafeltje.

blog14.jpg

Kleuren // Als je aan Marokko denkt, denk je aan kleuren. Die zijn hier aanwezig maar met mate. De stad Marrakech kleurt rood, het huis van Jan baadt in lichtgele tinten. De typische kleurrijke kussens in wol krijgen hier een plek en enkele bedspreien zijn van de bonte soort, maar er is geen overdaad te bespeuren.

blog3.jpg

Interieurspullen die hij in zijn boetiek verkoopt, krijgen hier ook een tijdelijke of permanente stek. Zo wordt zijn thuis ook een soort van testplek. De parasols met Afrikaanse prints zijn daar een goed voorbeeld van, ze passen perfect op zijn verder strakke terras.

blog7.jpg

Unieke vergezichten // Deze traditionele bouwstijl heeft meer dan één voordeel; de binnenplaats op de gelijkvloerse verdieping blijft aangenaam koel, op het dakterras moet je zijn voor de unieke vergezichten. Jan woont in een erg mooie buurt, de dakterrassen waar hij op uitkijkt zijn navenant. Grote gastenverblijven met dito daktuinen worden afgewisseld met een minaret en streepjes groen. Overdag is het hier te heet, 's avonds is het er heerlijke vertoeven terwijl beneden de woelige stad de dag afsluit en een muezzin uit de minaret zijn laatste lied zingt.

blog5.jpg

Pleisterwerk // De slaapkamer heeft Jan bewust sober gehouden om het mooie pleisterwerk dat zijn kamer siert extra te accentueren. Puur vakmanschap dat fraai afsteekt tegen de spierwitte muren en het grote doek dat hij hier een plek gaf. De kleuren van zijn beddengoed passen erbij zoals kledingstukken kunnen matchen. Hond Bubble, die niet graag alleen slaapt, mag er samen met haar baasje wegdromen. De originele houten deur met sierlijk beslag en geschilderde accenten 's avonds geruisloos sluiten is een kleine uitdaging maar niemand die daar moeilijk over doet.

blog8.jpg

Oum Kalthoum // Een speciaal plekje kreeg het portret van Oum Kalthoum, de bekendste en meest geliefde zangeres van de Arabische wereld. Ze kijkt uit op een drieluik van schaars geklede mannen uit een modecampagne. Kan perfect in de wereld van Jan, die lak heeft aan conventies en regeltjes.

Mixen en matchen // Dat vertaalt zich in zijn modecollectie. Hij wordt hier geïnspireerd door wat hij op straat ziet. Hij neemt de stof van een conventionele gebedsbroek en geeft er een hedendaagse snit aan. Hij mixt en matcht dat het een lieve lust is en scoort daarmee in binnen- en buitenland. Zijn djellaba in een spierwitte versie met een groot vredesteken op de rug, het is meer dan een knipoog naar wat de gemiddelde man hier draagt. Je leest er ook betrokkenheid in, een fijne boodschap. Dat Jan het hart op de juiste plaats heeft, dat had ik al door van bij de eerste kennismaking. Het is ook een van de redenen waarom hij zo graag in Marokko onderneemt. Hier kan je nog iets betekenen voor je personeel. Hij nam alle meisjes van zijn atelier in Agadir mee naar een nieuwe werkplek in Marrakech en geeft ze bovenop hun loon een appartement waar ze samenleven. Hij geeft ze een opstap naar een zelfstandig leven.

blog16.jpg

Bubble // Met Jan door de medina wandelen is een genot, hij kent zoveel volk en is een graag geziene en gerespecteerde kerel. Met Jan én Bubble door de stad wandelen is iets minder evident, want een hond als huisdier is er ongezien. Maar de humor van Jan en zijn no-nonsense aanpak maakt dat de buren intussen al door de knieën gaan en het arme beest bijna doodknuffelen.

Koninklijk bezoek // In zijn boetiek aangekomen is het business as usual en groet Jan alle klanten. Het geeft me vijf minuten tijd om leuke spullen in te slaan en het gewicht van mijn handbagage wat te doen stijgen. Als klant ben ik in goed gezelschap. Met zijn conceptstore Max & Jan heeft hij niet alleen succes bij toeristen, locals en expats. Ook de koning, de prinses en hun gevolg doen hier inkopen. Met één verschil; zij laten de medina afsluiten als ze hier langskomen.

www.maxandjan.ma

Sinds een paar weken is de winkel serieus uitgebreid en kan je op het dakterras fashionable lunchen en dineren in Soulfood. 

Eva

Eva vertelt :"Het huis was zo vreselijk onpraktisch ingedeeld. De centrale trap stond midden in de living wat resulteerde in vreemde volumes. Dat die weg moest, was meteen overduidelijk."

blog14.jpg

Er werd beslist om enkel de buitenmuren én de schommel in de tuin te laten staan. Al de rest moest eraan geloven. De trap verdween als eerste, waardoor er meteen ettelijke vierkante meters nuttige ruimte bij kwamen.

blog7.jpg

Van de gevel uit de jaren 70 blijft niks meer over. Weinig tierlantijntjes en opsmuk zorgden ervoor dat de originele gevel met relatief weinig moeite naar de 21ste eeuw getransformeerd kon worden. Het strakke lijnenspel van donkere kozijnen en houten latten wordt speels doorbroken door de kleurrijke acapulco chairs en dito tafeltjes.

blog13.jpg

Eva :”Een grote leefkeuken was verder mijn enige eis. In ons vorige huis was de keuken erg klein en onhandig voor een gezin van 5. Dat kon in dit huis makkelijk opgelost worden door in de voormalige keuken één muur te slopen. De ruimte werd meteen eens zo groot. En van een zwart-witte keuken gingen we naar een warm, houten interieur. Mét open haard!”

blog6.jpg

De keuken baadt in het licht en doet dienst als plek om te koken, te eten, er wordt huiswerk gemaakt, gewerkt… . De haard benadrukt op een aangename manier de warmte van al het gebruikte hout. Eiken fineer in een volledig op maat gemaakte keuken waarvan de kasten een verrassende binnenkant hebben. Eva :”De binnenzijden van mijn kasten moesten in lichtgroen pastel zijn. Al mijn muren zijn al wit, ik wil iedere keer dat ik een kast opentrek, verrast worden!”

blog15.jpg
IA3A4987.jpg

De oorspronkelijke zitput kreeg na het weghalen van de trap ook meteen een ander elan. Het is een gezellige hangplek geworden, compleet met open haard en een tv die netjes weggestoken zit in de kastenwand. Het op maat gemaakte wandrek fungeert als uitstalraam voor mooie boeken en souvenirs.  

blog1.jpg

De elegante eetkamer kreeg een snuf kleur dankzij het aparte, geometrische tapijt en door de messing lampen baadt de eetkamer ’s avonds in een wolk van warm licht. Opvallend is de designklassieker, de DePadova scheidingswand tussen eetkamer en living. Het is een ideale roomdivider zonder doorkijk en contact te verliezen. De zeefdruk van Luc Tuymans kreeg Alexandre van Eva voor zijn 45ste verjaardag. Eva koos het voornamelijk op kleur. Dat geldt ook voor de stoelen van Gubi in een eigenwijs groen.

blog10.jpg
blog3.jpg

In de living is de cognac hoekzetel de ideale plek voor apero’s en babbels. Strak maar toch warm. Hij wordt bevallig geflankeerd door wulps groen, wekelijkse verse boeketten doen de rest, Eva kan niet zonder. Noem het gerust een fijne verslaving.

De betonnen vloer met kiezelpatroon én vloerverwarming bleek een schot in de roos. Je ziet er niks op en ook al ziet hij er koel uit, dankzij de vloerverwarming loopt iedereen hier op blote voeten. En lelijke radiatoren worden zo ook vermeden.

blog8.jpg

Op de bovenverdieping mocht iedereen zijn eigen kleur vloerbekleding kiezen, de ouders gingen voor een knipoog naar de jaren 70, de tijd waarin het huis gebouwd werd. Het oranje verschaft de slaapkamer en dressing een warme gloed. Samen met de aansluitende, strakke badkamer vormt het een afgesloten eiland van rust. Eva :”Beneden lopen alle ruimtes naadloos in elkaar over, hierboven wilden we een eiland waarvan de deur al eens op slot kan.” Met drie tieners in huis kan ik me daar iets bij voorstellen.

blog2.jpg

Frits en Tanja

Frits Jeuris (42) en Tanja Jordens (38), herbestemmers en liefhebbers van schoonheid, gebruiken het liefst spullen die voorhanden zijn, tovenaars met verrassende materialen, a perfect match, wonen hier sinds 2009. 

Vakwerkboerderij // De voormalige vakwerkboerderij ligt onopvallend verscholen achter een voorhuis. Frits en Tanja wonen in de voormalige schuur en stallen, het was een pittige verbouwing. Frits viel als een blok voor het authentieke vakwerk en restaureerde de gehele buitengevel met respect voor oude technieken. Aan de binnenkant timmerden ze een houtskeletbouw. Voor een vakwerkwoning heb je enkel hout, leem en wat gereedschap nodig, het is een simpele bouwstijl. En laat dat nu net de dada van Frits en Tanja zijn. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan?

blog11.jpg
blog13.jpg

Nonkel André en nonkel Guido// Als klein bedrijfje bijdragen aan een groter geheel, zonder aan eigenheid in te boeten…daar gaat het om bij deze twee. Zo werkten ze voor het derde jaar op rij mee aan de inrichting van de VIP Village en het artiestendorp van Pukkelpop. Eerst kleine dingen zoals verlichting maar ze mogen steeds meer in handen nemen. En al zijn ze geen fan van netwerken, social media en is hun webstek niet up to date, zij die originaliteit, expertise en een portie creativiteit nodig hebben vinden hun wel. De kleine rubriek in het tv-programma Baksteen in de maag legde hen geen windeieren, ze bleken al snel populair. Zo kwamen ze geregeld spullen op hun oprit tegen die mensen daar gedropt hadden ‘om iets mee te maken’. Soms waren die waardevol, vaker belanden ze in het containerpark. Maar 4 seizoenen waren voldoende, het was tijd voor andere dingen, weg van de spotlights.

blog9.jpg

Aan de sympathieke keukentafel spreken ze over wat hun drijft; vrijheid blijkt het hoogste goed want in de anonimiteit ontstaan de beste ontwerpen. Als ik naar de oorsprong van de originele tafel vraag, krijg ik als ludieke antwoord dat de planken van nonkel André komen en het onderstel van nonkel Guido. De lamp die voor het nodige licht zorgt, is een samenraapsel van twee oude straatlampen. Al zijn ze niet zot van het ontwerp, de vorige lamp was opeens verkocht dus moesten ze wel zelf een nieuwe maken. En dan het liefst met spullen die ze hebben liggen…zo kennen we ze wel. Ik vind het vooral een lamp met humor én een leuk verhaal.

blog7.jpg
blog6.jpg

Stoelontwerp // De kamer naast de keuken doet dienst als wintertuin, bureau of etalage voor nieuwe ontwerpen. Hier kunnen ze worden uitgetest en bekeken buiten de context van het atelier. Tanja is er bezig met stroken zwart leder en klinknagels, het neigt ietwat naar de wereld van SM maar het is op en top esthetisch, gewaagd maar stijlvol. Het wordt de zitting van een stoel die Frits ontwierp. Uniek aan het design is dat de zitting afneembaar en verwisselbaar is. Geniaal in zijn eenvoud, op en top Frits en Tanja! Al werkt zij vaak achter de schermen, samenwerken doen ze altijd. De ene kan niet zonder de ander, a perfect match!

blog5.jpg

Schilderen // De kunstwerken doorheen het hele huis blijken allemaal van de hand van Tanja. Zes jaar geleden kreeg ze goesting om met overschotten verf aan de slag te gaan. Heel organisch schilderde ze zo al een hele collectie bij elkaar. Als ik haar vraag hoe ze stukken uitkiest voor in hun interieur legt ze me uit dat het eigenlijk andersom werkt.

“We kochten onlangs een nieuw salon. Het had veel voeten in de aarde want wij maken liefst alles zelf of kopen graag tweedehands.” Nu, bij een zelfgemaakte zitbank bleken ze aan comfort te moeten inboeten en na deftig zoekwerk op de tweedehandsmarkt kwam ook daar niets uit de bus. Ze werden verliefd op een groen geval en voor het eerst in hun leven kochten ze een gloednieuw salon. Tegen dat het geleverd wordt, voorziet Tanja een schilderij in de tinten van de zetel en tovert Frits een eigenhandig gefabriceerde luster uit zijn atelier. Trots toont hij me een  epoxyhars schijf waarin fragmenten uit de tuin een stilleven vormen. De werktekeningen maken me duidelijk wat hij van plan is, ik weet nu al dat het een prachtig geheel zal vormen met het schilderij van Tanja. En weer die visie, je huis en je interieur inrichten met wat voor handen is. Het kost meestal niks en zo kopen ze hun vrijheid om vierkant hun eigen goesting te kunnen doen.

blog14.jpg
blog10.jpg

Atelier// Frits verkocht lang geleden eigengemaakte spullen op brocante markten in binnen- en buitenland. Ook organiseerden ze een paar keer een Open House. Frits :”We ontmoetten dan interessante mensen die stukken uit ons interieur kochten. De dingen die verkocht waren, maakten we gewoon opnieuw maar in andere materialen die ik op dat moment tegenkwam of kreeg. Zo wisselde ons interieur constant van look en feel.”

blog15.jpg

Dé plek waar Frits zich helemaal kan uitleven, is natuurlijk zijn ruime, heerlijk chaotische atelier. Niks herinnert nog aan de varkens die hier ooit hun dagen sleten, het ruikt er naar hout, metaal en oude zolder. Je vindt Frits geregeld op zolderverkopen waar hij de geweldigste schatten op de kop tikt. Al is hij uiteindelijk heel selectief, je komt hier toch nog ogen tekort. 

Hij plooit en wringt staal in de gewenste vorm en toont me hoe het ontwerp van zijn favoriete fauteuil tot stand kwam. Het is van alle opsmuk ontdaan, alleen de essentie blijft over. 

blog3.jpg

Think a head // Als we in de tuin rondlopen valt onmiddellijk het gigantische houten hoofd op dat Frits bedacht en bij elkaar timmerde. Een oud houtsnijwerk dat in de keuken staat, was een soort van voorontwerp. Een brainstormsessie in het hoogste deel van het hoofd krijgt meteen een andere dimensie, to Think a head!

blog18.jpg

Hij fabriceerde onlangs een kleine, zwarte metalen versie dat gesloten een echte eyecatcher is. Maar geopend wordt het een ludieke zitplek op het betonnen verhoog dat een terras werd. Het betonnen bouwsel blijkt een oude opslagplaats te zijn geweest voor veevoer. Of hoe letterlijk alles in en rondom dit huis een herbestemming krijgt. 

www.deherbestemmers.be 

www.fritsjeuris.be